Rozdział 34: Otrzymanie tytułu i ludzie w Pałacu Królewskim

Tłumaczenie: Simi Korekta: Lizzy03xd

„To od ojca. Chciałby, żebyś to przeczytał, a potem udał się do pałacu królewskiego.”

To był list, który przybył do „Srebrnego Księżyca” dostarczony przez posłańca. Po zerknięciu na treść Yumina powiedziała to do mnie. Mam złe przeczucia, ale nie mogę tego po prostu zignorować.

„Co tym razem?”

„Touya-sama ma otrzymać tytuł szlachecki, jako nagrodę za rozwiązanie wcześniejszych problemów.”

„Tytuł szlachecki?”

Elze i reszta krzyknęły zaskoczone. Ostatecznie to to? Tak, mówili coś o tym.

Ponieważ jestem wstępnym narzeczonym księżniczki Yuminy, muszę mieć tytuł odpowiadający pozycji. Wydaje się, że narzeczony, czyli ja, nie został jeszcze oficjalnie ogłoszony i do tego czasu muszą zostać poczynione odpowiednie przygotowania, lub przynajmniej tak mówią.

„Czy mogę odmówić?”

„Nadal możesz odmówić, jednak w takim przypadku muszą oni otrzymać formalną przyczynę odmowy, którą musisz przekazać osobiście.”

„Odmówić?”

Zaskoczone dziewczyny znów krzyknęły. Jesteście za głośno.

„Odkładając na bok małżeństwo, nie powinieneś odrzucać tytułu! To takie marnotrawstwo!”

Elze wyraziła swoją szczerą opinię. Ale wiesz, posiadanie tytułu oznacza, że stałbym się częścią szlachty, prawda? Nie sądzę, żebym tam pasował.

„... Stanie się szlachcicem oznacza służbę krajowi. Oznaczałoby to, że jest zobowiązany rządzić terytorium i będzie miał obowiązki.”

Linze, która głaskała głowę Kohaku, mruknęła cicho. Tak, ostatecznie jest to kłopotliwe. Odrzućmy to.

„I co powiesz, gdy będziesz odmawiał … degozaru?”

„Un, coś w stylu, że bycie poszukiwaczem przygód bardziej pasuje do mnie.”

Brzmi to jak kłamstwo nawet dla mnie, ale to była jedyna rzecz, którą mogłem wymyślić. Ponieważ chciałem uniknąć niechęci rodziców, pomyślałem, że to będzie najlepsze, co mogę powiedzieć. To samo w sobie jest dość mylące.

„Myślę, że będzie dobrze. Ojciec też nie chce cię do tego zmuszać.”

„No to chodźmy.”

Najwyraźniej chciał, aby Elze i reszta też przybyli do stolicy. Nie, jako uczestnicy ceremonii wręczenia nagrody, ale jako wyraz wdzięczności dla tych, którzy opiekowali się jego córką. Początkowo trójka odmówiła ze strachem, ale dlatego, że z pewnością warto zaznajomić się z królem, zgodziły się.

„Co chcesz robić Kohaku? Zostaniesz tutaj i będziesz obserwowała dom?”

[Ja? Jeśli mistrz tak mówi, to zostanę ......]

„Nie!!!”

Och, odrzucony przez grupę dziewczyn.

„Nie możemy zostawić Kohaku tutaj.”

„To takie smutne, desu.”

„Czy ona też nie jest naszym towarzyszem degozaru?”

„Zajmę się Kohaku-chan, proszę, Touya-san.”

Kohaku jest bardzo popularna. Jestem zazdrosny. Muszę jednak przyznać, że jej puszystość jest niesamowita, równie dobrze mogę wziąć ją ze sobą.

Natychmiast otwarłem „Bramę” i weszliśmy do pokoju Yuminy w Pałacu Królewskim.

Mimo, że powiedziałem „Pokój Yuminy”, to nie była to sypialnia ani pokój do wypoczynku, w tym pokoju przyjmowano gości. Dostałem pozwolenie od króla na skorzystanie z tego pokoju, gdy potrzebuję skorzystać z „Bramy”.

Kiedy wyszliśmy z pokoju, rycerze spojrzeli na nas podejrzliwie, ale ich postawa zmieniła się po zobaczeniu Yuminy.

Po krótkiej wędrówce, Yumina otwarła drzwi na końcu korytarza, wewnątrz znaleźliśmy Jego Królewską Mość Króla, generała Leona i ambasadora Mismede Olgę-san, którzy pili herbatę.

„Ojcze!”

„Och, Yumina?”

Po zobaczeniu Yuminy, Król rzucił się z krzesła i przytulił córkę.

„Wyglądasz na szczęśliwą, to świetnie!”

„Ponieważ byłam po stronie Touyi-san, nie ma mowy, żebym nie była szczęśliwa.”

Tak jak powiedziałem, mówienie tego jest krępujące ... Podczas gdy byłem zawstydzony oświadczeniem Yuminy, król przywitał się ze mną.

„Minęło trochę czasu, Touya-dono.”

„To prawda.”

„Czy to twoi towarzysze za tobą? Nie ma potrzeby być tak formalnym, proszę podnieście głowy.”

Odwróciłem się na słowa króla, a pozostała 3 już robiła dogezę. Oj dziewczyny, taka sama reakcja była przy Sue. Ale nie stało się tak z Yuminą. Cóż, to pewnie dlatego, że Yumina była tą, która wróciła ze mną do domu, to był zbyt duży szok ......

„Touya-dono.”

Zanim się zorientowałem, Olga-san zbliżyła się do mnie. Olśniewające uszy i ogon jak zawsze. Zacząłem zastanawiać się, która z nich jest w lepsza dotyku, Kohaku czy ona, niegrzeczna myśl pojawiła się w mojej głowie.

„Chciałabym wyrazić moją głęboką wdzięczność. Jesteś zbawicielem życia Jego Królewskiej Mości, jednocześnie wybawcą naszego Królestwa Mismede. Jeśli kiedykolwiek chciałbyś odwiedzić mój kraj, zostaniesz powitany z honorami.”

Olga-san głęboko się pochyliła. Nie, nie chcę narzucać się krajowi. Nie chcę się wyróżniać.

„Czy Arma ma się dobrze?”

„Ach, jak najbardziej. Gdybym wiedziała, że Touya-dono ma tu być, przyprowadziłabym ją tutaj.”

Rozkosznie uśmiechnięta twarz Olgi-san zamarła na chwilę. Patrzyła na Kohaku, którą zabraliśmy ze sobą.

„... Touya-dono, to dziecko?”

„Och, to tygrysiątko, którym opiekuje się, nazywa się Kohaku. Kohaku, przywitaj się.”

[Gau.]

Zgodziłem się wcześniej, że Kohaku będzie udawała małego tygrysa. Wyjaśnienie, dlaczego zwierzę mówi byłoby uciążliwe.

Patrząc na Kohaku, Olga-san podejrzliwie przechyliła głowę.

„Czy coś nie tak?”

„Ach, cóż, w moim królestwie biały tygrys jest świętym chowańcem Boga. Białe tygrysy są boskimi bestiami w rodzinie nazywanej „Byakko”.”

Cóż, nie mówiąc już o rodzinie, to ta sama osoba ... Och tak, Yumina mówiła coś o tym, że Kohaku jest królem bestii ... Zastanawiam się, czy będzie dobrze, jeśli weźmiemy Kohaku do Królestwa Mismede?

Nagle zostałem uderzony w plecy. To generał. Czy on nie wie, jak się komunikować z kimś, inaczej niż przez uderzenia.

„Dawno się nie widzieliśmy, Touya-dono! Nigdy bym nie przypuszczał, że zostaniesz mężem księżniczki! Jesteś naprawdę bardzo interesujący! Co powiesz na to, że będę osobiście cię trenował?”

„Nie jestem jeszcze mężem, odmawiam.”

Czuję, że moje ciało nie wytrzymałoby, jeśli trenowałbym z tą osobą. Jest kimś, kto klepie cię w plecy na powitanie. Nie jest jednak złym człowiekiem. Och?

Przy jego talii wisiały brązowe rękawice. To nie było na pokaz, raczej dawało odczucie legendarnego bohatera.

„Generale ... to są?”

„Hmm? Och, później odbędzie się szkolenie wojskowe. Używam rękawic, ponieważ jestem wojownikiem, który walczy w zwarciu ... nie słyszałeś o mnie? Jestem znany jako „Ogniste Pięści Leon”?”

Niestety, nie wiedziałem. Również nic o tym nie słyszałem. Ale inaczej niż moje puste spojrzenie na generała, po mojej stronie był ktoś, kto wykazał nadmierną reakcję.

„Och, znam cię! Mówią, że jedna osoba zniszczyła dużą grupę bandytów w górach Merishia i, że miał płomienne pięści! Poza tym walczył na śmierć i życie z kamiennym golemem.”

„Och, jesteś dobrze zorientowana! Czy także walczysz w zwarciu? Żeńscy wojownicy walczący w zwarciu są rzadcy!”

Generał popatrzył na podekscytowaną Elze i na jej opływową prawą i asymetryczną lewą rękawicę i zaśmiał się radośnie.

„Co ty na to? Czy chcesz wziąć udział w dzisiejszym szkoleniu?”

„Mogę uczestniczyć?!”

Elze szukała potwierdzenia z szerokim uśmiechem. Była szczęśliwa, że mogła uczyć się technik od niego. Patrząc na nich, Król zawołał do mnie.

„Przy okazji, Touya-dono, o tytule ...”

„Jestem zaszczycony ofertą, ale ......”

Czuję się źle z tym, ale mimo wszystko nadal zamierzam odmówić. Nie mam teraz zamiaru zostawać szlachcicem.

„Cóż, spodziewałem się, że to powiesz. Jako zbawcy króla wyglądałoby to źle, gdybym nie zaoferował ci czegoś w nagrodę. Oczywiście, jeśli naprawdę chciałbyś to zaakceptować, byłoby po problemie.”

W końcu jesteś królem, jestem pewien, że były inne rzeczy, które mogłeś zrobić. Zacząłem patrzeć na króla z odrobiną litości, gdy nagle „ban!”, drzwi otworzyły się z impetem i ktoś wpadł do pokoju.

„Słyszałam, że Touya-san jest tutaj!”

Kto to był, oczywiście Charlotta-san. Jej wygląd był inny, niż gdy ostatni raz ją widziałem, przez moment nie wiedziałem, kto to jest. Zielone włosy były rozczochrane, pod jej oczami były głębsze cienie niż ostatnio. Podeszła do mnie w przerażającym tempie z przekrwionymi oczami za okularami. Straszna. Co to jest, jest przerażająca!

Żeby powstrzymać mnie przed ucieczką, jedną ręką złapała za mój płaszcz, a w drugiej trzymała kilka szklanek i srebrnych monet.

„Przepraszam! Te okulary! Czy mogę mieć jeszcze dwie lub trzy pary? Nauczyłam cię „Transferu”, prawda? Prawda, że tak?!”

„Eh?! Cóż, na pewno mi to pomogło! Ale dlaczego?!”

Chociaż bardzo wystraszyłem się przerażającego wyglądu Charlotty, zadałem to pytanie.

„Dlaczego? W ogóle nie nadążam za odszyfrowaniem! Istnieje limit tego ile mogę zrobić sama! Niemożliwe! To niemożliwe! Bez względu na to, jak dużo rozszyfrowuję i rozszyfrowuję, to nigdy się nie kończy! Jak myślisz, ile tego tam jest?! Jak myślisz, ile tego tam jest?!” Dlaczego pytasz dwa razy?! I czemu mówiła do mnie z niesłusznym gniewem, przecież zamierzałem to zrobić dla niej?!

Ponieważ przerażające byłoby kłócić się z nią, posłusznie wziąłem szklanki i srebrne monety, następnie użyłem „Modelowania” i „Zaczarowania” i zrobiłem jeszcze trzy pary tłumaczących okularów.

„Dziękuję!”

Gdy interes Charlotty został zakończony, chwyciła właśnie ukończone okulary i wybiegła z pokoju dokładnie tak, jak weszła.

„Na wszelki wypadek, musisz się odpowiednio zachowywać, Charlotto. Gdyby rozprzestrzeniło się to po stolicy, byłby to problem.”

„Zrozumiano!”

Odpowiedziała radośnie królowi i wybiegła niczym wiatr. Co to było?

„Charlotte jest naprawdę kłopotliwa. Po tym jak otrzymała to narzędzie, zamknęła się w swoim laboratorium, jej ciało prędzej czy później nie wytrzyma. Jeśli pozostanie w tym stanie, będziemy musieli poprosić Touye-dono o ponowne użycie „Regeneracji”.”

Wygląda na to, że nieumyślnie stworzyłem hikikomori. Coś w stylu „kiedy mają obsesję na punkcie czegoś, wszystko inne nie liczy się”.

„... Właśnie teraz ...... To była Charlotte, nadworny mag?”

Linze mruknęła, patrząc na drzwi. Rozumiem jej uczucie. Nie wyglądała na jednego z najlepszych magów w królestwie.

„Chciałam porozmawiać o magii ... szkoda.”

„Och, nie zawracałbym sobie tym głowy. Gdybyś teraz powiedziała to do Charlotte-dono, zaczęłaby przez pół dnia wykładać o pradawnej martwej duchowej magii i musiałabyś pomagać w eksperymentach. Może poczekasz, aż się uspokoi.”

Generał pokręcił głową. Z pewnością nic, co byśmy powiedzieli teraz, nie dotarłoby do niej.

„Cóż, czas na przygotowanie się do przyszłej ceremonii. Będziesz musiał wybrać odpowiednie ubrania, Touya-dono.”

Król zaklaskał dwa razy i w tylnych drzwiach ukazały się dwie pokojówki. Cóż, to kłopotliwe.

„Linze, Yae, co chcecie robić? Zaczekacie tutaj?”

„Pójdę poobserwować trening mojej siostry.”

„Dołączę do ciebie degozaru.”

Okay, wszyscy oprócz Yuminy chcą trenować? Wygląda na to, że Kohaku została z Yuminą, czy powinniśmy szybko się przebrać?

Zostałem poprowadzony przez pokojówkę do pokoju, żeby zmienić ubranie.