Rozdział 58: Okoliczności Takedy i infiltracja

Tłumaczenie: Simi Korekta: Lizzy03xd

„Co powiedziałeś…?!”

Jūbei-san urwał w połowie zdania. Według plotek armia Takedy była kontrolowana przez mrocznego stratega Yamamoto Kansukaya.

„Skoro Shingen-dono nie żyje, to wszyscy czterej królowie Takedy, z wyjątkiem Kousaki, zostali uwięzieni. Coś trzeba zrobić, aby zatrzymać tego stratega i uratować Takedę.”

„Kousaka udaje, że słucha go i zastanawia się, jak uratować Takedę.”

Dodała samozwańcza kunoichi, Tsubaki. Wyglądało na to, że strateg ukrywa śmierć Shingen-dono i manipuluje tymi ciałami, przez co Takeda jest pod jego kontrolą. Czterej królowie, którzy to zauważyli, zostali uwięzieni. Tylko Kousaka, który podążył za ideami stratega jest w stanie wydawać rozkazy swoim podwładnym ... lub coś w tym stylu.

„Szczerze mówiąc, Tokugawa nie ma obowiązku pomagać Takedzie, ale w obecnej sytuacji kontrolowani zamaskowani żołnierze z pewnością zniszczą Tokugawę. To naprawdę nieszczęśliwa historia, ale losy Tokugawy i Takedy zależą od gości, którzy przybyli z Belfastu.”

Ieyahsu-san powiedział to patrząc w naszym kierunku. Wygląda na to, że wreszcie nadszedł czas na infiltrację Tsutsujigasaki, i żeby zrobić coś ze strategiem Yamamoto, w taki czy inny sposób.

„Co zrobimy, Touya-san?”

Chociaż zna odpowiedź, Yumina spytała o moją opinię, udając, że patrzy na mnie.

„Zrobię to. Zinfiltruję Tsutsujigasaki. Ponieważ chcę udać się do ruin Niruya z czystym sumieniem.”

„Jestem ci wdzięczny.”

Kunoichi-san ... Tsubaki-san opuściła głowę.

„Tak więc, ponieważ nie możemy przeniknąć w takiej liczbie, tylko ja, Tsubaki-san i Leen pójdziemy.”

Z Tsubaki, która jest dobrze zaznajomiona z wnętrzem zamku Takedy i Leen, która należy do plemienia wróżek i jest dobra w magii, nic złego nie powinno się stać, prawda? Ach.

Szkoda mi Pauli, ale będzie musiała zostać. Przekazałem to pluszakowi, który kopnął podłogę i wyraził gniew całym swoim ciałem. Ten „Program” jest niesamowity.

„Ok, to bez dalszych ceregieli ...”

"Poczekaj! Chcesz infiltrować w środku dnia? Czy nie lepiej poczekać do nocy?”

Entuzjastycznie wstałem, ale wtedy Elze powiedziała coś rozsądnego. Och, racja.

W nocy będzie mało ludzi i trudniej będzie znaleźć nas pod osłoną ciemności. Ponieważ infiltracja została przełożona na noc, postanowiliśmy odpocząć chwilę.

Cóż, użyłem „Bramy”, aby wrócić do domu Yae i powiadomić o bezpieczeństwie Jūbeia-san i Jūtaro-san, a następnie wróciłem do rezydencji w Belfaście i powiadomiłem Laima-san, że nie będzie nas jedną noc i było dużo innych rzeczy do zrobienia.

Dostawy, takie jak alkohol i żywność, strzały i olej, które otrzymałem w Oedo, zostały umieszczone w „Magazynie”, ponieważ poproszono mnie o przetransportowanie ich do fortu. Cóż, nie przeszkadzało mi to, bo nie byłem szczególnie zmęczony. Ieyahsu-san odpowiednio zapłacił mi za to. Otrzymałem wspaniałą kwotę. Może powinienem naprawdę otworzyć firmę dostawczą ... Kiedy wykonywałem te wszystkie pracę, przyszła noc.

„Więc, Tsubaki-san, proszę wyobraź sobie miejsce w posiadłości Tsutsujigasakiego. Najlepiej takie, gdzie może być jak najmniejsza liczba osób.”

„Rozumiem.”

Chwyciłem obie dłonie Tsubaki-san, kiedy zamknęła oczy. Gdy robiłem to z Yae byłem trochę spięty, a robienie tego teraz z zupełnie nieznaną kobietą sprawiło, że byłem jeszcze bardziej spięty ... Chodzi mi o to, niezależnie od tego, czy znam ją, czy nawet jesteśmy w związku, to sam fakt, że trzymałem kobiecą rękę powodował, że moje ciało napinało się. W tym samym czasie spojrzenia dziewcząt były przerażające!

Nie rozumiałem tego, ale wiedziałem, że powinienem się pośpieszyć. Dla swojego własnego dobra.

„Wspomnienie.”

Skoncentrowałem magię i dotknąłem czoło Tsubaki-san. Była ona dość wysoka, przez co byliśmy prawie takiego samego wzrostu, w porównaniu do poprzedniego razu z Yae, nie musiałem się schylać.

W moich myślach pojawił się obraz dużego parterowego domu, otoczonego licznymi zamglonymi fosami i murem. To była twierdza wojskowa Takedy, Tsutsuchigasaki.

„Brama.”

Odsunąłem się od Tsubaki-san i otwarłem drzwi światła prowadzące do wnętrza zamku.

„Cóż, idziemy. Kohaku, jeśli coś się stanie, skontaktuję się z tobą.”

[Rozumiem.]

Nawet, jeśli byliśmy oddzieleni na znaczną odległość, to wciąż mogłem rozmawiać z Kohaku. Jeśli coś by się tu wydarzyło, to myślę, że mogłem natychmiast wrócić.

Przez „Bramę” przeszła najpierw Leen, potem Tsubaki-san, a na końcu ja.

Wyszliśmy w gęstym lesie, pod bezksiężycowym nocnym niebem migotały tylko gwiazdy. W oddali były ledwo widoczne światła. Prawdopodobnie był to fort Tsutsujigasaki.

Wkradniemy się tam ...

Przede wszystkim najpierw powinienem sprawdzić otoczenie, „Długimi zmysłami” poszerzyłem zmysł wzroku. Na fosie otaczającej centrum znajdowało się kilka mostów, oczywiście bramy zamku były zamknięte.

Przed bramą, w hełmach i zbrojach było kilku facetów z muskularnymi ramionami, którzy trzymali włócznie i stali na straży.

Rozszerzałem dalej mój wzrok za bramę, za nią była biała ściana, która rozciągała się jak labirynt, obok niej był wodospad.

„Brama.”

Natychmiast przywołałem bramę, aby tam przejść. Jednak nie udało mi się tam dostać, stanąłem tylko jeden krok za nią.

„Hmn.”

Spróbowałem przejść przez bramę jeszcze raz, ale tak jak myślałem, nie mogłem tego zrobić, po prostu przesuwałem się o krok do przodu.

„Co się dzieje?”

Nie rozumiejąc, przechyliłem głowę. Coś takiego nigdy wcześniej się nie wydarzyło.

„Bariera. Prawdopodobnie chroni przed teleportacją za pomocą „Bramy”.”

„Bariera?”

Leen wyjaśniła patrząc na mnie. To mi przypomniało, że książę Ortlinde wspominał o tym kiedyś. Można zapobiec wtargnięcia przez „Bramę” stawiając barierę. Więc to to miał na myśli.

„Prawdopodobnie została postawiona przez Kansukaya. Możliwę, że mogę tam wejść sama, wykorzystując fakt, że jestem towarzyszką Kousaki, a następnie zniszczę zaklęcie.”

Tsubaki-san zaproponowała to i zaczęła iść w kierunku rezydencji, ale Leen zatrzymała ją z założonymi rękami.

„Nie rób tego. Jeśli bariera zostanie przerwana, prawdopodobnie szybko zostaniemy przez niego zauważeni. Nawet gdyby nas nie znalazł, to stałby się bardzo ostrożny.”

„W porządku, więc co powinniśmy zrobić?”

Tsubaki-san spytała Leen. Została tylko jedna możliwość.

„Leen, wykorzystamy magię, której użyłaś, aby twoje skrzydła zniknęły i wkradniemy się w ten sposób. Gdy ciała moje i Leen będę niewidoczne, podążamy za Tsubaki-san i przejdziemy przez bramę. Powinno się udać, prawda?

„Ta magia nie czyni cię niewidzialnym, tylko zagina światło ...... dobra, zwał jak zwał. Stań tutaj.”

Zrobiłem tak jak mi powiedziała i stanąłem przed Leen. Wyciągnęła rękę i stworzyła magiczny krąg pod naszymi stopami, a następnie zaczęła intonować.

„Zniekształć światło! Kierunkowe zagięcie: Niewidzialność!”

Leen wyrecytowała zaklęcie, a z pod naszych stóp zaczął podnosić się krąg i przeszedł przez nasze ciała aż do po czubki naszych głów, po czym cicho zniknął.

„Zniknęli ......”

Tsubaki-san powiedziała zaskoczonym głosem. Ech, już? Ale przecież widzę moje własne ręce oraz resztę ciała, a także Leen.

„Leen, ta magia nie działa na nas?”

„Czy to nie oczywiste? Gdybyś nie mógł zobaczyć własnego ciała, byłoby to niewygodne, prawda?”

„Ach, słyszę wasze głosy.”

Tsubaki-san powiedziała to z ulgą. Wyglądało na to, że nas nie widziała.

Uśmiechając się od ucha do ucha, Leen stanęła za Tsubaki-san i nagle zaczęła bawić się jej piersiami.

Leen_i_Tsubaki

„Fuhiyaaaaaa?!”

„Hej Touya~, nie rób tego, tylko dlatego, że cię nie widzi~.”

„To-Touya-san?!”

„To nie ja! To Leen! Ja cały czas stoję przed tobą!”

Poruszyłem jednym z pobliskich drzew, aby pokazać moją obecność. Ale nawet, jeśli Tsubaki-san nas nie widzi, to nadal powinna być w stanie powiedzieć, że osoba za nią nie jest mną!

„Ya ... aa, coś takiego ...... annn!”

„Mumuu, są większe niż się spodziewałam ...... Chociaż jesteś chuda? To właściwie ......”

„Przestań już!”

„Ała?!”

Uderzyłem Leen dość mocno w głowie, bo nie przestawała przecierać piersi Tsubaki-san. Co sobie wyobraża to 612 latka? Pomyśl o obecnej sytuacji!

Leen skuliła się na ziemi, obejmując głowę, a czerwona Tsubaki-san cofnęła się lekko trzymając się za klatkę piersiową. Widzisz? Zaczęła rozwijać poczucie ostrożności.

Postanowiłem uspokoić Tsubaki-san.

„Wszystko w porządku? Powstrzymałem ją uderzeniem.”

„W tyłek?”

„Nie mów już nic więcej!”

Przez żart Leen, Tsubaki-san wycofała się jeszcze dalej. Czy w obecnej sytuacji będziemy w stanie dostać się do środka? Zacząłem poważnie w to wątpić.


„Jestem podwładną Kousaki-sama. Chciałabym przejść.”

„Proszę, poczekaj chwilę.”

Tsubaki-san pokazała przepustkę, którą miała, a dwóch strażników powoli otworzyło bramę. Nie było tam żadnego posterunku.

Leen i ja szybko wślizgnęliśmy się do środka między otwartymi drzwiami. Po chwili Tsubaki-san weszła a brama została zamknięta. Fuu. Jakoś się udało.

„Przy okazji, Leen. Ta bariera nie działa na magię niewidzialności?”

„Bariera ma niewielki wpływ na całą magię, ale na „Niewidzialność” rzuconą bezpośrednio na nas nie jest w stanie wpłynąć. Ponieważ nie może tego zrobić, to jest możliwe użycie „Bramy” z wnętrza bariery.”

Rozumiem. To dlatego, że „Brama” jest czymś, co wpływa na obszar chroniony. Jeśli tak jest, to powinniśmy udać się do lochu i uratować trzech pozostałych królów Takedy i ich przenieść przez nią. Jeśli dojdzie do walki, to będą oni sprzymierzeńcami, którzy wstawią się za nami. Zaproponowałem to Tsubaki-san a ona natychmiast się zgodziła.

„Lochy są w ta stronę.”

Podążyliśmy za Tsubaki-san i biegliśmy przez bezksiężycową ciemność.