Rozdział 70: Decyzja i wiadomość

Tłumaczenie: Simi Korekta: Lizzy03xd

„He-Hej, co to ma znaczyć?!”

„Czy zrobiłyśmy coś złego degozaru?!”

„... Przyszła żona, powiedziałeś ...”

„Touya-san?!”

Czwórka wstała i pochyliła się ku mnie. Cholera, popełniłem błąd, w sposobie, w jaki to powiedziałem.

„Za-Zaczekajcie chwilkę! Miałem na myśli „Teraz”. Chodziło mi o to, że nie ożenię się „Teraz”!”

Kiedy usłyszały moje słowa, wszystkie nagle przestały się ruszać. Dobrze, wygląda na to, że zrozumiały, co powiedziałem.

„„Teraz”? Ale, w końcu poślubisz nas wszystkie?”

„Oczywiście. Ożenię się z wami wszystkimi, chyba, że rozmyślicie się do tego czasu.”

Kiedy odpowiedziałem Elze, wszystkie jakby się uspokoiły i wróciły na miejsce.

„Lubię was wszystkie tak samo i dotrzymam obietnicy, że ożenię się z wami. Ale nie dojdzie do tego „Teraz”. Obecny ja nie jest do końca … a może powinienem powiedzieć, że nie mogę poślubić was wszystkich, gdy jestem wyczerpany.”

„... Co masz na myśli degozaru?”

Yae była zaintrygowana i zapytała mnie.

„Ostatecznie nadal jestem młody. Nie jestem jeszcze dorosły, oraz nie potrafię jeszcze wziąć na siebie życia drugiego człowieka. Również nie rozważyłem tego jeszcze zbyt dobrze. Dlatego chcę trochę poczekać. Dopóki nie będę w stanie przyjąć was wszystkich z całkowitym zaangażowaniem.”

To jest mój egoizm. Chcę, aby wszyscy byli szczęśliwi. Jednak to nie wystarczy. Muszę nauczyć się jeszcze wielu rzeczy. Stanowczości, odwagi, miłości, wiedzy i różnych innych.

Chodzi mi o to, że nie pozwolę, aby mój egoizm trwał na zawsze, po prostu proszę, aby dały mi trochę czasu, dopóki nie zostanę odpowiednim dla nich człowiekiem. Jeśli mnie odtrącą, to jest to ich wybór. Pozwolę im dokonać takiego wyboru.

„... Wiesz, to są bardzo egoistyczne słowa, prawda? Ale zrozumiałam, co chciałeś powiedzieć.”

Westchnąwszy Elze wypowiedziała takie słowa. Jej twarz pokazywała, że była w szoku. Naprawdę, nawet, jeśli jesteś spragniona małżeństwa, to nie zmieni to w żaden sposób nieużytecznego faceta, który go unika. Prawdopodobnie tak jest. To co robię, to próbuję wyrwać ich wolność przez moje okoliczności. Wierzę, że jestem okropnym człowiekiem, jeśli sam tak o sobie mówię.

„To nie fair, wiesz. Czy nie mówisz, że wiesz, że nie możemy zrobić czegoś takiego jak porzucenie cię?”

Wpatrywały się we mnie pogardliwe oczy. Jednak nie jestem zbyt pewny siebie w tym zakresie. Ale chciałem pomyśleć o tym po rozmowie. To, że zostanę od razu odrzucony, nie wydarzy się od razu.

„Mówią, że ten, który pierwszy zakocha się przegrywa degozaru.”

Uśmiechając się z goryczą, Yae poklepała ramię Elze. Pocieszana osoba sama wydęła policzki z „Puuu” i całkowicie się odwróciła.

„... Nawet jeśli Onee-chan zerwie z Touyą-san, to ja zawsze będę na ciebie czekać. Aż Touya-san mnie poślubi.”

„Hej, nie mówiłam nic o zrywaniu!”

Linze śmiała się ze starszej siostry, która była podenerwowana. Dzięki Bogu, to był żart.

„Ja też nie mam z tym żadnego problemu. Ponieważ wszyscy potwierdzili swoje uczucia, to teraz musimy tylko sprawić, aby miłość rosła, aż stanie się nie do zniesienia.”

„Ja też zrobię, co w mojej mocy, aby cię jeszcze bardziej polubić.”

Odruchowo uśmiechnąłem się na słowa Yuminy. Odtąd nie są one tylko towarzyszkami, są teraz rodziną, zakochanymi, narzeczonymi. Muszę działać jeszcze bardziej niezawodnie. A potem muszę się rozwijać, aby móc samem oświadczyć się dziewczynom, po tym, jak pewnego dnia będę bardziej pewny siebie.

„W takim razie, skoro wszystkie jesteśmy narzeczonymi Touyi-san, czy powinniśmy ustawiać się w kolejce, aby otrzymywać pocałunek od danny-sama?”

„Ech?!!!”

Yumina klasnęła w dłonie z pon, jakby chciała udowodnić, że to świetny pomysł! Co mówi ta dziewczyna?!

„Hej, czy, jest, czy nie jest na to za wcześnie?!”

„Skoro jesteśmy zaręczeni, to czy nie powinniśmy zachować umiar degozaru ...?!”

Elze zarumieniła się, wymachując rękami. Podobnie twarz Yae też stała się czerwona. Mogę zrozumieć przypadek Yae, ale nieoczekiwanie wydaje się, że Elze też jest nieśmiała.

„Ale ja już go otrzymałam wczoraj, wiecie?”

„Tsu~?!”

Ku mruczeniu Yuminy, nagle z przerażającą szybkością twarze Elze i Yae zwróciły się w jej stronę! Z pewnością to zrobiłem, ale ...

„Ja ... Ja też go otrzymałam ... Na, na czole.”

„Tsu~?!”

Kiedy Linze nieśmiało podniosła rękę, znowu zaskoczone i jeszcze bardziej przerażające, Elze i Yae odwróciły się w jej stronę. Cóż, z pewnością to zrobiłem, ale …!

„Wtedy, wtedy, nas, nas też musisz pocałować!”

„To ... ja też chcę to zrobić degozaru ...”

Co to za rozwój sytuacji?! Czy chwilę temu nie mówiłyście o umiarze?! Twarze tej dwójki były jaskrawoczerwone i były bezpośrednio skierowane na mnie.

Kuu, nie mogę uciec od tego ... Ponieważ już zdecydowałem, że je zaakceptuję.

Wyciągnąłem ręce i przyciągnąłem bliżej Elze. Przez chwilę jej ciało drżało, ale wkrótce się uspokoiła. Położyłem dłoń na jej policzku, powoli przybliżałem moją twarz ...

„Ta-Tak jak myślałam, to jest zbyt zawstydzające!!”

„Kufuaa?!”

Mówiąc to, uderzyła mnie prosto w mój żołądek. Dzisiaj zemdlałem po raz drugi z powodu jej pięści. Chcę przeprosin za każdy raz, kiedy to się stało ... Myślałem o tym w kącie mojego umysłu, kiedy zemdlałem.


„U ...?”

„Odzyskałeś świadomość?”

Kiedy się obudziłem, leżałem na łóżku w moim pokoju. Zanim się zorientowałem, był już wieczór. Zapalona lampa leciutko rozjaśniała wnętrze pokoju, a Cesca ubrana w strój pokojówki, siedziała przy łóżku na krześle.

„Cesca ...? Co się stało i te ubrania ...?”

„Pożyczyłam je od Lapis-sama. Jeśli mam służyć mistrzowi, to będzie to mój mundur.”

Co mi przypomniało, że odkąd wróciliśmy, zostawiłem Cescę samą sobie ... To nie znaczy, że o niej zapomniałem, ale wydarzenia, które mają wpływ na życie, zbyt szybko następowały po sobie ... A może powinienem powiedzieć, że to ona wszystko zaczęła?

„Dlaczego jesteś w moim pokoju?”

„Przyszłam, aby ci usługiwać w nocy.”

Piszcząc, cofnąłem się do na krawędź łóżka. Moja głowa, która nie myślała jasno, natychmiast się obudziła. Kryzys czystości?!

„To żart. Dzisiaj nie mam takich intencji.”

Co masz na myśli przez „dzisiaj”! Naprawdę, ta dziewczyna jest złośliwa!

„Przyszłam dziś tu z nadzieją na krótką rozmowę. Jest wiadomość dla mistrza.”

„Wiadomość…? Od kogo?”

„Profesor Reginy Babilon.”

Od genialnej profesor ze starożytności, która stworzyła Cescę i Podniebny Ogród? Co to znaczy?

Kiedy Cesca wykonała gest podobny do mierzenia pulsu na lewym nadgarstku prawą ręką, wewnętrzna część lewego nadgarstka otworzyła się i wyciągnęła kabel przymocowany do czegoś, co wyglądało jak jakieś złącze.

„Co?”

Kiedy zobaczyłem coś takiego, ponownie uświadomiłem sobie, że ta dziewczyna to z pewnością robogirl. Cesca wyciągnęła go i podała mi przednią część złącza.

„Ech? Co mam z tym zrobić?”

„Kto wie? Nowy mistrz zrozumie, tak powiedziała profesor.”

Nawet, jeśli tak to ujęłaś. Niestety, jestem tylko człowiekiem i na pewno nie mam części, która może połączyć się z tym. Chcesz powiedzieć, abym włożył to w moje usta ... Nie, chwila.

Kształt tego złącza ... Nie ma mowy. Cóż, nie mogę wymyślić nic innego.

Wyciągnąłem smartfon z kieszeni na piersi płaszcza, który wisiał na ścianie, i włożyłem złącze, które mi podarowała Cesca. Pasuje.

Pipo, słychać było dziwny dźwięk, półprzezroczysty hologram został wyświetlony na ekranie i lekko stał się zielony. Po chwili był w 100% zielony, a ekran smartfonu zaczął świecić.

„Co-co to jest?”

Kiedy światło zgasło, na powierzchni ekranu znajdował się człowiek w przybliżeniu wielkości 15 centymetrów.

Był lekko przeźroczysty i wyglądał jak zdjęcie, ale byłem pewien, że mój smartfon nie ma funkcji do wyświetlania trójwymiarowego ciała.

15-centymetrowy hologram osoby to dwudziestokilkuletnia kobieta ubrana w białą szatę oraz z okrągłymi okularami na twarzy. Trzymała coś w ustach, co wyglądało jak papieros lub coś podobnego. Jej złociste blond włosy były długie i zaniedbane. Kurtka i spódnica pod białą szatą również były niechlujnie założone, co jeszcze bardziej zwiększyło odczucie, że nie przykłada zbyt dużej wagi do wyglądu.

Regina_Babilon

„To profesor Regina Babilon.”

„Ta osoba …?”

Profesor, który wyglądała leniwie, nagle podniosła wzrok i ponuro roześmiała się. Ech?

[Joł joł, pozdrawiam. Jestem Regina Babilon. Przede wszystkim dziękuję za opiekę nad „Podniebnym Ogrodem” i Cescą. Dziękuję, panie Mochizuki Touya.]

„... Ech?”

Co to ma znaczyć? Dlaczego ta osoba, która żyła prawie 5000 lat temu, zna moje imię?

Pomyślałem o tym jeszcze raz i, dlaczego to złącze pasuje do mojego smartfonu? To tak, jakby wiedziała o tym od samego początku ...

[Jest tak jak myślisz. Twoje przypuszczenia są słuszne. Naturalnym jest również, że jesteś ciekawy. Ponieważ jesteś „takim typem człowieka”.]

„Takim typem człowieka”, mówisz ... Czy ona wie, że nie jestem człowiekiem z tego świata? Kim do diabła jest ta profesor ...?!

[Nie zamierzam odpowiedzieć na twoje pytanie. Powinieneś dokładnie się przyjrzeć.]

To powiedziawszy, profesor naturalnie podwinęła spódnicę. Czarne majtki z koronką pojawiły się przed moimi oczami.

[To moje ulubione.]

„Rozumiem!!”

Odruchowo wyrzuciłem smartfon na futon. Czym jest „ten typ człowieka”?! Arbitralnie nazywa mnie „takim typem człowieka”! Nie mam żadnych pytań na temat twoich majtek i przede wszystkim nie byłem ciekawy!

[Hahaha. Żart, to był żart. Niewielka żartobliwość. Nie zwracaj na to uwagi.]

Obraz profesor na futonie śmiał się. Tylko, że chwilę temu podwinęła swoją spódnicę i pokazała mi swoje majtki. Ta profesor, tak jak myślałem, zdecydowanie jest dziwakiem!