Rozdział 72: Pierścionki i srebrna moneta Paruteno

Tłumaczenie: Simi Korekta: Lizzy03xd

„Hmmm~ Co powinienem teraz zrobić? Czy nie będę miał różnych kłopotów, jeśli nie będę miał pieniędzy?”

Ende zastanawiał się, połykając resztę krepy. Podczas, gdy ja też zajadałem, obaj siedzieliśmy przed fontanną na placu, obserwując, jak ludzie przychodzą i odchodzą.

„Sądzę, że to prawda. Wydaje mi się, że nie masz innego wyjścia, jak znaleźć pracę i zarobić trochę pieniędzy.”

„Gdzie pracujesz Touya?”

„Ja?”

Praca … praca. Nigdy o tym nie myślałem, ale jaką mam pracę? Poszukiwacz przygód? Nagrody z gildii są moim głównym tymczasowym źródłem dochodu.

„Wykonuje zadania z gildii i otrzymuję za to pieniądze. Zadania takie, jak pokonanie demonicznych bestii lub eskortowanie kupców.”

„Och, rozumiem. Być może też mógłbym to robić.”

Mówi to tak lekko. Cóż, mógłby wykonać kilka zadań dla początkujących, jeśli będzie wystarczająco ostrożny.

„Zamierzasz zarejestrować się w gildii? Ale czy poradzisz sobie bez broni? Wstępnie, myślę, że powinieneś zacząć od zbierackich zadań.”

„Nie potrzebuję broni. Bo przecież nie zamierzam zabić smoka.”

Woli walczyć rękami? Zastanawiam się, czy on jest takim samym typem wojownika, jak Elze. A może jest on użytkownikiem magii? Przeciwnie, ponieważ dał do zrozumienia, że może zabić smoka, jeśli użyje broni, to posiada niesamowitą pewność siebie.

„Cóż, w każdym razie zaprowadzę cię do gildii. Ponieważ ja też mam tam interes.”

„Wspaniale.”

Po zjedzeniu wyrzuciliśmy papier do kosza na śmieci, a potem ruszyliśmy w stronę gildii. Muszę wybrać pieniądze na zakup pierścionków.

Ende był trochę wyższy ode mnie. Miał około 173 centymetry wzrostu. Jego wygląd był trochę kobiecy, był tym, co nazywacie Ikemen. Kuu, to nie było tak, że byłem zazdrosny ...

(T/N: Ikemen - termin ten jest używany w odniesieniu do dobrze wyglądających mężczyzn występujących w japońskiej popkulturze)

Ten biały szalik był tak długi, że zastanawiałem się, czy może on dotknąć ziemi. Ale dlaczego nosi taki szalik, mimo że nie ma zimy?

„To prezent od znajomego.”

Kiedy spróbowałem go o to zapytać, odpowiedział z uśmiechem. To nie tak, że chciałem o tym usłyszeć, ale zastanawiałem się, czy był jakiś powód? Cóż, to nie tak, że bardzo interesowałem się sprawami innych ludzi.

Niedługo potem pojawił się szyld gildii. Kiedy wszedłem do środka, przy tablicy z zadaniami jak zwykle był tłok.

Pociągnąłem Ende w kierunku pani recepcjonistki i zapytałem o procedury rejestracyjne. Podczas gdy on przez nie przechodził, to ja wybrałem pieniądze z rachunku. Ponieważ miał to być mój jedyny taki wydatek w życiu (chciałem w to wierzyć), zamierzałem się popisać.

Kiedy już miałem pieniądze, Ende stanął obok mnie z Czarną kartą Gildii.

„Dokonałeś rejestracji?”

„Tak, dzięki tobie. Pozostało tylko wykonać zadanie. To szczęście, że gildię można znaleźć na całym świecie. Ponieważ nie mogę zostać zbyt długo w jednym miejscu.”

Naprawdę? Jak na podróżnika wydaje się lekko ubrany. To znaczy, on naprawdę był zdolny do przybycia tutaj bez pieniędzy. Jakoś, wyglądał jak naiwny książę jakiegoś kraju ...

... Miałem wiele pytań, ale nie miało to nic wspólnego ze mną. Każda osoba ma swoją własną sytuację.

„Na mnie już czas. Na samym początku wykonuj proste zadania. Nie naciskaj za bardzo na siebie.”

„Um, rozumiem. Dziękuję, Touya. Co więcej, do następnego razu.”

„Ach, do następnego razu.”

Rozstałem się z Endem, a następnie opuściłem gildię. Był dziwnym facetem.

Teraz powinienem wrócić do mojego pierwotnego celu, sklepu jubilerskiego.


Cztery dziewczyny siedziały wyprostowane i z radością patrzyły na błyszczące pierścionki na ich lewych serdecznych palcach. To były tylko platynowe pierścionki z prostymi diamentami za rozsądną cenę. Szczerze mówiąc, ponieważ nie znałem ceny rynkowej, powierzyłem to sklepowej Onee-san, i możliwe, że przepłaciłem. Po tym, jak zdecydowałem się na jeden, powiedziałem „Cztery pierścionki tego projektu” a wszyscy wokół spojrzeli na mnie ze zdumieniem.

Wyglądało na to, że miały magiczny efekt, ponieważ pierścionki zmieniały rozmiar, by naturalnie pasować do palca. Co więcej, ja też dodałem trochę magii.

Umieściłem „Przyśpieszenia”, „Transfer” i „Magazyn” za pomocą „Zaczarowania” i „Programu”.

„Przyśpieszenie” do walki, „Transfer” miał sprawić, by pierścionki były zbiornikami na manę, mogły zaczerpnąć stamtąd, gdyby ich się skończyła. „Magazyn” miał zostać wykorzystany, jako ich prywatny magazyn.

„Bardzo dziękuje, Touya-san.”

Yumina delikatnie obracała pierścionek na jej lewej ręce i uśmiechała się promiennie.

Następnie wyciągnąłem z kieszeni na piersi cienki łańcuszek z Mithrilu.

„To ... to dla Elze.”

„Dla mnie?”

Elze zaakceptowała go z zainteresowaniem.

„Nie będziesz w stanie założyć rękawicy, jeśli będziesz nosić pierścionek, prawda? W ten sposób możesz założyć go na szyję.”

„Masz rację. Dziękuję, Touya. Jestem bardzo szczęśliwa.”

Elze zawiesiła łańcuszek z pierścionkiem na szyi i pokazała go. Dobrze, to też jej pasowało. Nie powinien się zerwać, ponieważ był to Mithril, a włożona w pierścionek magia, mogła być używana, gdy był tak noszony.

Nagle przypomniałem sobie o srebrnej monecie w kieszeni, którą dostałem od Ende i położyłem ją na stole.

„Co to jest?”

„Dostałem ją od Ende, dziwnego faceta, którego dzisiaj spotkałem. Wygląda jak moneta z jakiegoś kraju, rozpoznajecie ją?”

Linze podniosła monetę ze stołu z wielkim zainteresowaniem i zaczęła ją oglądać.

„... Nigdy takiej nie widziałam ... Rzeźbiona pieczęć jest wykonywana bardzo starannie. To może być dużo warte ...”

Hmmm, czyli można powiedzieć, że go naciągnąłem, co sprawiło, że się źle poczułem. Czy nie byłoby lepiej, gdybym zabrał go do kantoru wymiany? A może lombardu, być może była wart przynajmniej jednej srebrnej monecie.

Kiedy podniosłem ją ze stołu, obróciłem ją kilka razy, chciałem dobrze się przyjrzeć. Usłyszałem wtedy pukanie do drzwi, i Renne weszła do salonu. Trzymała otwarte drzwi, po chwili pojawiła się Cesca, która niosła filiżanki i imbryk z czarną herbatą.

„Przyniosłam herbatę.”

Cesca postawiła filiżanki i nalała herbaty. Kiedy patrzyłem na nią, Renne podeszła do mnie. Z jakiegoś powodu wyglądała na niespokojną. Co?

„Umm, Touya-ani-cha ... Panie. Mam prośbę ... desu, ale ...”

„Laima-san nawet tu nie ma, możesz normalnie mówić, Renne. Coś nie tak?”

„Widzisz, ja też chciałabym jeździć na rowerze ...”

Rower? Cóż, Renne była w wieku, w którym nie było problemu, aby zaczęła ćwiczyć. Raczej martwiłem się trochę, jeśli zacznie jeździć po mieście, chyba że ktoś będzie jej towarzyszył.

„Chcę ćwiczyć, ale moje stopy nie mogą dosięgnąć ziemi. Chciałam poprosić o mały rower, taki jak ten, który Touya-anchan zrobił dla Sue-neechan przedtem ...”

Ach, zgadza się. Te w naszym domu są przeznaczone dla dorosłych. Renne nie mogła na nich jeździć. Nie pomyślałem o tym.

„Rozumiem, zrobię jeden wyłącznie dla Renne. Jaki kolor lubisz?”

„Naprawdę?! Więc chcę czerwony!”

„Nie ma problemu.”

„Yay~! Dzięki!”

Renne uściskała mnie zza sofy. Hej, Laim-san wpadłby w złość, gdyby tu był. Cóż, nie jest źle, jeśli jest szczęśliwa.

Kiedy uśmiechnąłem się krzywo do Renne, która mnie obejmowała, moje oczy spoczęły na Cesce.

„... Lolicon.”

„Oj! To nie tak!”

Nie mów nic więcej, Robodziecko-san! Ponieważ zawsze martwię się o to, gdy jestem z Yuminą, to nie mów niepotrzebnych rzeczy!

Cesca, która przez jakiś czas osądzała mnie dziwnymi oczami, wreszcie skończyła nalewać herbatę do filiżanek, jak gdyby nic się nie wydarzyło. A potem zauważyła srebrną monetę na stole, przechyliła lekko jej głowę w bok.

„Czy ta waluta nadal jest używana w tym kraju?”

„Wciąż ... Cesca, czy wiesz coś o tej monecie?”

„Tak. To jest srebrna moneta Paruteno. Została wybita po raz pierwszy 5284 lata temu i była używana na tych terenach. Jestem zaskoczona, że wciąż jest w obiegu.”

5284 lat temu?! Wpatrywałem się w srebrną monetę po usłyszeniu słów Cesci. Nie wyglądała na tak starą. Nadal była w idealnym stanie. Dlaczego Ende miał takie stare pieniądze?

... Czekaj. Ten facet, co on wtedy powiedział?

[Wcześniej mogłem tym płacić.]

Wcześniej? Co miał na myśli przez „wcześniej”? Czy jest miejsce, w którym można płacić pieniędzmi używanymi przez starożytne królestwo?

Nie mów mi ...... To niedorzeczny pomysł, ale w tej chwili myślę, że Ende to istota ludzka, która pochodzi z przeszłości. A może jest podobny do Cesci, może został zbudowany przez profesor Babilon.

„Cesca, między robotami wyglądającymi jak ludzie, stworzonymi przez profesor Babilon, takimi jak ty, czy był tam chłopiec?”

„Chłopiec…? Nie, nie było żadnego. Profesor nie stworzyła męskiego typu. Było jednak kilka o chłopięcym wyglądzie.”

„Chłopięcym”? Ende miał neutralną cechę. I nie sprawdziłem, czy był chłopcem, czy nie. Nie chciałem myśleć, że to możliwe, ale ...

Cesca wpatrywała się we mnie w dziwny sposób, przez co zagubiłem się w moich myślach. Co?

„... Bi.”

„Oj! Jak już powiedziałem, to nie tak, Robodziecko-san!”

Nie chcę tego słuchać! Ponieważ nie mam takiego hobby! Mimo wszystko jestem normalny! Kocham dziewczyny!

„Niezależnie od tego, jakie jest hobby mistrza, to będę za nim podążać ... Czy powinnam założyć krótkie spodenki?”

„To, co masz na sobie, jest w porządku!”

Dobry Boże, dlaczego ona ma tak ogromną, bezużyteczną wiedzę. Jaki ojciec taki syn, czy w tym przypadku też? Popatrz. Czyż wszyscy nie są osłupieni, ponieważ nie są w stanie niczego zrozumieć?

... Aree, dlaczego tylko twarz Linze jest bardzo czerwona ...?