Rozdział 30: Niedźwiedź-san idzie zobaczyć chorą matkę Finy

Tłumaczenie: Kuma Bear

Dzisiaj jest święto.

Tak samo, jak Fina, ja również wzięłam dzień wolnego.

Wiele rzeczy zostało ustalonych w ciągu tego miesiąca.

Przede wszystkim, gdy poziom umiejętności się podnosi, uczę się jej automatycznie.

W tej chwili nauczyłam się sześciu umiejętności.

Znajomość języka z innego świata
Można zrozumieć język z innego świata. (Gdybym tego nie posiadała, byłoby źle.)

Znajomość liter z innego świata
Można pisać i czytać litery z innego świata. (Mogę pracować w gildii, ponieważ mam to.)

Wymiarowe Pudełko Niedźwiedzia
Można przechowywać nieożywione obiekty. (Wynik eksperymentu: nieskończona pojemność)

Obserwujące Oczy Niedźwiedzia
Można sprawdzić efekty posiadane przez przedmioty i bronie. (Cóż, można normalnie zrobić to w typowej grze.)

Detekcja Niedźwiedzia
Można odkryć lokalizację niebezpiecznych potworów i złodziei. (Yeah, dobrze jest znać lokalizację potworów.)

Mapa Niedźwiedzia
Tworzy mapę odwiedzonych wcześniej lokalizacji. (To podstawowy system mapowania z gier RPG.)

Magię kategoryzowano oddzielnie od umiejętności.

Wydawało się, że istnieją pewne zasady dotyczące magii na tym świecie.

Musiałam sam się wysilić, aby nauczyć się magii.

Jednak w mojej sytuacji, byłam w stanie nauczyć się magii znacznie łatwiej, dzięki Niedźwiedziowi.

W rzeczywistości, kiedy wlałam magiczną moc do Niedźwiedzia, Niedźwiedź uaktywniłby dla mnie magię.

Z tego powodu, jeśli nie miałabym Niedźwiedzia, nie byłabym w stanie używać magii.

W tym świecie moc magii opiera się na kreatywności wykorzystywanego obrazu mentalnego.

Wiedza, wyobraźnia, tego typu rzeczy.

Na przykład, gdybym użyła obrazu palnika gazowego podczas używania magii ognia, ukazałby się płomień zdolny do topienia żelaza.

To prawdopodobne, że nawet gdybym pokazała tę magię mieszkańcom tego świata, nie byliby w stanie aktywować tej magii, ponieważ nie wiedzieliby o palnikach gazowych.

Jeśli chodzi o lód, niemożliwe było dla nich użycie obrazu zatrzymania ruchu cząsteczek wody.

Właśnie dlatego, kiedy ludzie z tego świata chcą stworzyć lód, użyliby magii lodu.

Nie wspominając o incydencie, kiedy upadła Fina.

Na magię leczącą rany również wpłynął obraz.

Kiedy wyobraziłam sobie, że rana się zamyka, udało mi się ją zamknąć.

Jeszcze tego nie zweryfikowałam, ale w przypadku leczenia poważnych ran, prawdopodobnie będę w stanie je wyleczyć, jeśli wyobrażę sobie łączenie się naczyń krwionośnych.

Co więcej, magia obniżająca gorączkę.

Gdyby to było w grze, zostałoby to zakwalifikowane jako magia lecząca dolegliwości statusu.

Usuwanie zarazków lub trucizn w ciele wydaje się możliwe.

Kiedy myślałam o takich rzeczach jak system umiejętności tego świata, przed drzwiami stało się raczej hałaśliwe.

Bariera okrywała Niedźwiedzią Chatkę.

Kiedy Niedźwiedzia Chatka została zbudowana, aktywowała się automatycznie.

Była tak ustawiona, że ludzie, których nie upoważniłam, nie mogli wejść do bariery.

Niezatwierdzeni ludzie absolutnie nie mogli wejść do domu.

Obecnie jedyną osobą, która mogła wejść do Niedźwiedziej Chatki była Fina.

Myślałam o zejściu na pierwsze piętro, ale gdy tylko otworzyłam drzwi i wyszłam na korytarz, przyleciała Fina.

„Siostrzyczko Yuno!”

W jakiś sposób jej wygląd był dziwny.

Ciało Finy drżało, kiedy mnie obejmowała.

„Co się stało?”

Oddzieliłam się od Finy i podniosłam jej głowę, żeby spojrzeć jej w twarz.

Jej oczy były czerwone od płaczu.

„S-Siostrzyczko Yuno, m-moja mama ma ...!”

„Najpierw się uspokój.”

„Moja matka cierpiała i ... chociaż wypiła lekarstwo ... nie było dobrze ... poszłam zobaczyć się z wujkiem Gentzem, ale ... poszedł szukać lekarstw i nie wrócił ... c-co powinnam zrobić?”

Wyglądało na to, że stan jej matki był niebezpieczny.

„Un, rozumiem, więc możesz mnie zaprowadzić do swojego domu?”

Istniała możliwość, że magia lecząca dolegliwości statusu może być wykorzystana do uleczenia jej matki.

Udałam się razem z Finą do jej domu.

Był to mały dom, w którym mieszkały trzy osoby.

Po wejściu do domu udaliśmy się do pokoju, w którym leżała matka Finy.

Kobieta leżąca w łóżku wyglądała, jakby cierpiała z powodu bólu.

Mała dziewczynka płakała przy łóżku, a Gentz-san stał obok niej.

„Fina. Niedźwiedzia panienko, ty też przyszłaś.”

„Wujku Gentz, a co z lekarstwem?”

„Przepraszam.”

Gentz-san wymamrotał jedno słowo i spojrzał w ziemię.

Matka Finy, cierpiąc, wyciągnęła rękę z taką siłą, jak tylko mogła, i pogładziła głowę swojej córki słabo.

„Gentz ... jeśli ... coś ... mi ... się stanie ... moje córki ... proszę ...”

„Co ty robisz?! Mówić takie rzeczy!”

„Ja ... na pewno sprawiłam ci ... dużo ... kłopotów ... lekarstwo ... i Fina ...”

Matka Finy mówiła, jednocześnie znosząc swój bólu.

„Dziękuję…”

„Nie przejmuj się tym! Jeśli się prześpisz, poczujesz się lepiej, więc nie mów nic więcej!”

„Shuri, Fina, podejdźcie, pozwólcie mi zobaczyć wasze twarze po raz ostatni.”

„Mamo!”

Dwie dziewczyny podbiegły do łóżka matki.

„Przepraszam, że nie mogłam wam nic dać. I dziękuję, Shuri, Fina.”

Chociaż obie starały się jak najlepiej uśmiechać, ich uśmiechy wydawały się wymuszone.

„Gentz, proszę, zaopiekuj się nimi.”

„Rozumiem, więc nie mów nic więcej. Opiekowanie się nimi będzie dla mnie kłopotliwe, więc po prostu odpocznij i wyzdrowieje.”

„Gentz, dziękuję.”

Zamknęła oczy, gdy znosiła ból, najwyraźniej osiągając swój limit.

Puf, puf.

Klaskałam w dłonie, próbując uspokoić wszystkich, ale chociaż moje Rękawice Niedźwiedzia uderzyły razem, nie wydobywał się żaden dźwięk.

„Na początek, niech wasza trójka, się uspokoi.”

„Siostrzyczko?”

„Nie wiem, czy będę w stanie coś zrobić, ale zerknę, więc przepuść mnie.”

Fina pociągnęła za dłoń młodszą siostrę i odsunęła się od łóżka.

Siostra płakała i trzymała się Finy.

W międzyczasie stałam obok łóżka i przyglądałam się matce Finy.

Była młodą kobietą, która jeszcze nie skończyła trzydziestki.

Jednak jej ciało straciło na wadze i była strasznie chuda.

Prawdopodobnie nie jadła zbyt wiele.

„Proszę, wytrzymaj trochę dłużej.”

Położyłam obie dłonie na ciele umierającej matki.

Wlałam magiczną moc do Niedźwiedzia obiema rękami.

Próbowałam użyć obrazu zwalczenia złośliwego wirusa z jej całego ciała.

„Uzdrowienie.”

Światło pokryło ciało matki, a ona stopniowo traciła bolesny wyraz twarzy.

Jej oddech także zaczął się uspokajać.

Wydaje się, że zadziałało.

Chociaż nadal wydawała się znacznie osłabiona.

„Leczenie.”

Zaintonowałam inną magię.

Jej siła fizyczna powróciła.

Matka Finy powoli otworzyła oczy.

Potem wstała z łóżka, jakby nic się nie stało.

„... Nie czuję bólu.”

„Mamo!”

Obie córki podbiegły do matki.

„Wygląda na to, że jakoś mi się udało.”

„Panienko, co zrobiłeś? To było tak, jakbyś była kapłanką z niebios. Nie, nieważne, panienko, dziękuję.”

Gentz-san podniósł swoje lekko załzawione oczy, chwytając moje Rękawice Niedźwiedzia, dziękując mi obficie.

„Siostrzyczko Yuno, dziękuję.”

„Um, dziękuję bardzo. Jesteś osobą, która wyleczyła moją chorobę, prawda?”

„Zrobiłam to, bo Fina płakała. Mimo to powinnaś odpocząć trochę dłużej. Nie wiem, czy całkowicie wyzdrowiałaś, a twoja siła fizyczna mogła zmaleć od tak długiego leżenia.”

„Jak powinnam wyrazić moją wdzięczność za ocalenie mojego życia? Jak widzisz, nie mam nic wartościowego, czym mogłabym ci się odpłacić.”

„Zaczekaj chwilę, ja to zrobię. Panienko, nie mogę tego zrobić od razu, ale zdecydowanie odwdzięczę ci się za tę przysługę. Dlatego, proszę, nie rób nic tej matce i jej dzieciom!”

Jakoś czuję, że stałam się złoczyńcą.

Wyleczyłam twoją chorobę, więc zapłać mi pieniądze! Jeśli nie możesz zapłacić, zabieram twoją córkę!

--- i z takim rodzajem uczucia, porwałbym córkę; takie właśnie było moje odczucie.

Gdyby był to protagonista-lolicon,

[Uhehehe, nie możesz mi zapłacić? Ale nadal masz dwie urocze córki, prawda?]

Zastanawiałam się, czy ta linia zostanie powiedziana?

Właśnie dlatego muszę wyjaśnić to nieporozumienie.

„Nie szczególnie potrzebuję pieniędzy ani niczego innego. Chciałam tylko chronić uśmiech Finy.”

Po tym, jak to powiedziałam, poklepałam głowę Finy.

Och, powiedziałam właśnie naprawdę dobrą linię.

Finę poruszyły moje słowa i podeszła, żeby mnie przytulić.

Jakoś, czuję, się trochę winna ...

„Ale w takim razie-”

„Zgadza się, jeśli jest coś, co mogę zrobić, proszę, powiedz to!”

„Gdy już wyzdrowiałam, zrobię wszystko!”

Wszystko!

Powiedziała to. Wszystko, cokolwiek to jest.

„W takim razie mam prośbę do waszej dwójki, której nie możecie odmówić.”

„…..”

„…..”

Nieprzyjemna atmosfera wypełniła pokój.

Spojrzeli na Finę i jej młodszą siostrę.

„Fina, zabierz swoją siostrą i idź kupić pyszne jedzenie, a także coś pożywnego dla twojej matki.”

Wyjęłam pieniądze z Pudełka Niedźwiedzia i dałam je Finie.

„Ale…”

„W porządku, matka ma się dobrze, więc idź przodem.”

„Un, rozumiem. Chodźmy, Shuri.”

Fina chwyciła dłoń siostry i wyszła z domu.

Po wysłaniu dwójki z nich ponownie spojrzałam na Gentza-sana i matkę Finy.

„Co chcesz, abyśmy zrobili?”

„To proste. Oboje, proszę, pobierzcie się.”

„…ha?”

„…eh?”

Oboje byli oszołomieni i mieli szeroko otwarte usta.

„Wiem, że Gentz-san kocha matkę Finy.”

„T-Ty…”

„Nie ma sensu zaprzeczać, nawet Fina o tym wie. Poza tym, skoro matka Finy ufa Gentzowi-san wystarczająco, by powierzyć ci swoje dzieci, prawdopodobnie cię lubi.”

„…To jest-”

„Poza tym nie jest dobrze, aby zwiększać trudności życiowych dzieciom, prawda? Gentz-san jest członkiem personelu gildii, więc twoje dochody są stabilne, a tym trzem kobietom będzie trudno żyć spokojnie na zawsze.”

„Ale…”

„Gentz-san, nienawidzisz matki Finy? Czy to nie do przyjęcia, że matka Finy poślubiła najpierw ojca tych dzieci?”

„To jest…”

Gentz-san głośno przełknął ślinę.

Potem spojrzał na matkę Finy.

„Tirumina, p-proszę, poślub mnie! K-Kocham cię już bardzo dawna! To jest brak szacunku dla Roya, ale naprawdę cię kocham!”

„…Dziękuję.”

Próbowałam cicho wymknąć się z pokoju i wyjść z domu.

Zostawmy tę dwójkę samym sobie.

„Dokąd się wybierasz?”

Ale był tam stary facet, który zdradził moje uczucia.

„Wracam do domu, ponieważ obecna sytuacja jest sprawą rodzinną.”

„A więc to tak, erm, dziękuję.”

„Pamiętaj, aby dbać dokładnie o Fine i innych.”

„Ach, zostaw to mnie.”

„Jeśli stan matki znowu się pogorszy, wezwij mnie.”

Zostawiając dom Finy za sobą, wróciłam do Niedźwiedziej Chatki.