Rozdział 16: Symulacja Miłości (3)

Tłumaczenie: danielekwafelek Korekta: danielekwafelek

"Nienawidzę bycia obserwowanym przez senpaie, gdy wychodzimy".

Ponieważ Mio tak powiedziała, więc specjalnie szukali miejsca do spotkania.

Obydwoje wyszliby o różnych porach i spotkaliby się przed fontanną. Kazuki przybył pierwszy i po tym, jak poczuł się trochę zawstydzony, Mio zaczęła do niego szczęśliwie mówić.

Gdy przybyła, Mio wskazała na Kazukiego palcem.

"Posłuchaj uważnie, tak jak powiedziałam na początku, to nie jest randka!"

Tak powinno być. W końcu nie jesteśmy w takich relacjach. Kazuki wyraził zgodę.

"Chociaż nie jest to randka, ale jeśli zamierzasz mi służyć jako przeprosiny za wcześniej i za zwykłą wdzięczność, to zaakceptuję to. Dzisiaj będziesz musiał traktować mnie jak księżniczkę-sama i dobrze mi służyć!... Nie mogę się doczekać!"

Mio miała na sobie swobodną, wiosenną sukienkę i sweter, który delikatnie unosił się na wietrze. Na swych nogach miała nieco ciężkie buty. Słodka i pikantna równowaga była bardzo odpowiednia dla jej osobowości. Miała na sobie naszyjnik, który lśnił na jej szyi.

"...Jest to w kształcie pióra".

Świecąc przed jej klatką piersiową, był to indiański dodatek, który wyglądał jak piórko.

"Twoje oczy nie są złe. Jest to bardzo podobne do Feneksa!... Twój wygląd jest zbyt zwyczajny! Zbyyyyyt Zwyczajny!!... Ale twoje ciało jest solidnie zbudowane, może jest to dla ciebie lepiej ubierać się w tak proste ubrania. Tak... W sumie to powinnam cię pochwalić".

"Dla chłopców liczy się tylko to, żeby dało się w tym łatwo poruszać, reszta nie ma znaczenia".

"Gdybyś użył do okładki magazynu takiej frazy, jak "...Tylko ciało wojownika może mieć pozwolenie na noszenie tak prostych ubrań, jak spaghetti". Jest to taki rodzaj uczucia".

Jej oczy błyszczały. Kazuki nie wiedział, jak odpowiedzieć.

"...Ty, nie używaj jedzenia, by zrobić dziwną metaforę".

"Okej, chodźmy! Jakość sklepu, do którego przyprowadzisz kobietę, zadecyduje o twojej jakości jako mężczyzny!"

Mio szczęśliwie powiedziała. Okej, chodźmy. Kazuki zrobił krok naprzód---

"Mówiąc o tym, czy nie zapomniałeś czegoś!?"

Nagle odezwały się krytyczne uwagi i pokazała się czarna czaszka. Czy popełnił on jakiś błąd?

"Czekaj, dlaczego idziesz do przodu, jak w marszu! Czy nie powiedziałeś, że będziesz mnie traktował jak księżniczkę-sama na jeden dzień? O czym ty myślisz!? Teraz szybko eskortuj mnie!"

"E, Eskortuj? Eskorta to... Co powinienem zrobić!?"

Zabieranie ją na posiłek, słuchanie tego, co mówi, to za mało!?

"Ty głupku... Po pierwsze, pozwól mi trzymać się twojego ramienia i tak chodzić~"

Mio szybko podbiegła do Kazukiego. Chociaż nie miało to znaczenia, ale kiedy podbiegła, jej wygląd, gdy jej suknia i sweter trzepotały jak w tańcu, była naprawdę urocza.

I tak złapała więc za ramię Kazukiego.

Ich ramiona była ze sobą związane. Ciało Mio lekko pochyliło się do przodu i poczuł przez to delikatne uczucie.

"...Czekaj, ty, czy ty drgnąłeś? I czy twoja twarz jest lekko czerwona?"

"N, Nie jest czerwone. Ja, który wyszkolił się na szermierza, nie będę w rozsypce z powodu zostania złapanego za rękę!"

"Hmph, jaki szermierz... Zgodnie z oczekiwaniami, jeśli jest to tylko trzymanie ręki, to nie można nazywać tego eskortą. Nie jesteśmy już dziećmi, jeśli chcesz mnie eskortować, to naturalnie musimy to zrobić w większym stopniu.

Mio tymczasowo uwolniła połączone ręce i pozwoliła, by lewa ręka Kazukiego trzymała się jej talii.

Tak więc stało się to formą, w której Kazuki obejmował talię dziewczyny. Aby poradzić sobie z tym, Mio przycisnęła jej ciało bliżej.

"M... My musimy tak chodzić!?"

Czy to nie stało się sytuacją, w której dwoje ludzi obejmowało się, gdy razem szli!?

...Czy to naprawdę nie jest randka!?

słyit

"Fufu~ah, twoja twarz, staje się coraz bardziej czerwona! Jakie szkolenie jako szermierz, Hayashizaki-Ryuu nie jest takie dobre!!"

"Czy ty też się nie rumienisz!? Twoje policzki są czerwone jak jabłka!"

"Hehehe, to jest "Eskorta" dla Księżniczki-sama! Okej, chodźmy!!"

Jakby bardzo się ucieszyła, Mio machnęła ręką i zrobiła pierwszy krok.

Podczas gdy Tokio było fundamentem polityki, jednocześnie było to "Warsztatem" dla Alchemii.

Alchemia---Alchemia przekazywana tradycyjnie w starożytności była nieregularnym zjawiskiem, którego nie można było wyjaśnić za pomocą nauki. Był to produkt, który był wielokrotnie testowany tysiące lub miliony razy w ciągu stu lat, lub dekad.

W obecnej generacji, poprzez Normalną Magię, zwiększyła się efektywność Alchemii.

Magia Zwiększania Wrażliwości wyczuwa cząstki materii i używając Magii Psychokinetycznej lub Magii Pirokinezy, można poruszać, zmieniać i restruktyrozować --- Tak jak ołów staje się złotem -- i przekształcać go w zupełnie inną materię.

Technika Alchemiczna, która rozbija cząstki materii, nazywa się "Alcahest".

Alchemicy nie dołączyli do żadnych spółek, ale raczej zbudowali własne warsztaty. Po tym, jak Tokio zostało zniszczone przez Nielegalnych Użytkowników Magii, miasto zostało odrodzone poprzez Alchemię zgromadzoną przez Warsztat.

W warsztatach były sprzedawane ubrania i akcesoria, na których została użyta alchemia. Istnieją również restauracje, które używają Magii, co powoduje zmianę jakości składników w procesie zwanym "Alchemiczne Gotowanie"----Stało się to również miejscem na randki dla młodzieży.

Kiedy Kazuki i Mio chodzili po ulicach, byli świadomi pewnego spojrzenia... Co to było?

"Co, dlaczego się rozglądasz? Proszę, eskortuj mnie właściwie".

"Ah, nie... nic".

Ulice w pobliżu nadal pozostały ruinami i nie zostały odbudowane. Jeśli nieco weszliby w zaułek, bezpieczeństwo publiczne pogorszyłoby się.

W tego rodzaju miejscach często zdarzały się przypadki, w których Nielegalni Użytkownicy Magii cichaczem atakowali Rycerzy lub Studentki Dywizji Magii---Innymi słowy, ludzi, którzy posiedli Piętna. Jest to często określane jako "Polowanie na Piętna".

W ostatnich latach wzrosła liczba Polowań na Piętna. Mówiono, że są to ataki terrorystyczne atakujące Rycerzy, co posiadali Piętna.

...Z tego powodu, chodząc po ulicach, najlepiej było ukryć Piętno. Jednak różnica w stosunku do Enigmy polega na tym, że Piętno rozszerza się na całą skórę. Dlatego wiele osób nie jest w stanie tego ukryć.

Mio także wydawała się pozostawić ten błąd i wyciągnąć z tego wszystkiego, co się da. Z sukienki, która odsłoniła plecy, można było zauważyć Piętno. Wygląda na to, że Mio traktowała Piętno jako część dekoracji pasującej do jej ubrania.

...Ponieważ szli się zabawić, to nie wziął ze sobą miecza. To może być błąd.

"Ah, kot! To kot!" W momencie, gdy Mio wydała dźwięk, biały kot przemknął przed ich oczami.

Bezpośrednio przed ich spojrzeniem znajdował się właśnie ten kot.

"Nyaah---♪"

Mio nagle oparła głowę na ramieniu Kazukiego i wydała dziwny dźwięk.

"...T, To żart. Chciałam tylko spróbować, jakie to uczucie..."

"Często odwiedzasz ten sklep? Chociaż to miejsce powinno być bardzo daleko od Rodziny Hayashizaki".

Po skończonym posiłku kuchni włoskiej Mio wytarła usta serwetką i zapytała.

"Ponieważ chciałem, aby moja rodzina jadła smaczne posiłki, to często dowiedziałem takie sklepy w wolne dni od pracy z niewielką ilością kieszonkowego, którą miałem, aby udoskonalić moje techniki gotowania. Czuję, jakby Alchemiczne Gotowanie było moim życiem".

"Ty, oprócz Techniki Miecza, utrzymujesz również wysoki stopień samokontroli. Chociaż to naprawdę jest pyszne".

W kierunku Włoskiej restauracji, która emanowała radosną atmosferą, Mio wydawała się bardzo zadowolona.

"Nasz sklep organizuje obecnie wydarzenie wyłącznie dla par, zastanawiam się, co o tym myślicie?"

Kelnerka, która przy nich była, powiedziała im to.

"Czekaj... My nie jesteśmy parą..."

"Specjalny kremowy sernik z naszego sklepu byłby dostępny całkowicie z darmo!"

"Jeśli możemy to zjeść, to dlaczego by nie poudawać, że jesteśmy parą?"

Mio prawdopodobnie się zawstydziła, ponieważ traktowano ich jak parę i opuściła głowę.

Kelnerka wkrótce przyniosła ciasto.

Chociaż nie był tak duży, jak tort urodzinowy, ale wciąż był to okrągły tort, który nie został odcięty.

Obok tego znajdowała się saszetka z czerwonym sosem.

"To jest... sos truskawkowy, czy co tam jest? I jest też tylko jeden widelec..."

"Jeśli dziewczyna użyje tego sosu truskawkowego do napisania słów na torcie, a następnie z "Ah----n" sposobem nakarmi tym chłopaka, to wtedy ten kremowy sernik będzie za darmo! To jest Wydarzenie!"

"...Co za błyskotliwe wydarzenie".

"Okej, dziewczyno-san. Napisz wszystkie swoje uczucia, których nie możesz normalnie powiedzieć!"

Oczy kelnerki onee-san aż błyszczały. Było oczywiste, że ta osoba dobrze się bawi.

Patrząc na tą saszetkę, Mio była przytłoczona.

"C, Co inni klientki zazwyczaj pisały?"

"Większość z nich napisała słowa "Kocham cię" lub "Kochanie".

Mio chciała napisać jakieś słowa, ale zawahała się, wydając przy tym dźwięk "Uuuu".

Wtem, jakby Mio była zrozpaczona, napisała duże "Idiota" na serniku.

"Zapomnij o tym, to także wyraz miłości". Kelnerka-san uśmiechnęła się krzywo.

"Okej, otwórz usta! Hmmmph, to jest jak karmienie psa!"

Potem podniosła kawałek ciasto i nakarmiła tym Kazukiego.

Po tym, jak Kazuki ugryzł kawałek, zaczął kontratakować, mówiąc "Tym razem jest to kolej Księżniczki-sama".

"Ja, Ja chcę zjeść sama!"

"To nie jest dozwolone. Kelnerka patrzy z boku, więc musisz przestrzegać zasad".

"Dlaczego jesteś tak uparty w takim miejscu?"

"Okej, Amasaki. Szerzej usta".

"...Ty, chciałam to wcześniej powiedzieć, ale nie możesz nazywać mnie Amasaki".

Ku spokojnemu powiedzeniu do niej Amasaki, Mio spojrzała na niego przerażającym wzrokiem.

"Kiedy zapraszałeś mnie wcześniej, czy nie nazwałeś mnie Mio... Dlaczego nagle to się zmieniło?"

"Eh, Ahhh, przepraszam. Mio, chodź, otwórz szerzej usta".

Po tym, jak Kazuki bezpośrednio wypowiedział jej imię, Mio szczerze otworzyła usta i przyjęła "Ahh---n".

"Pyszne..." Z zaczerwienionej piersi Mio wypłynęło delikatnie czerwone serce.

----Oboje nakarmili się sernikiem. Po zakończeniu posiłku Kazuki zapłacił rachunek.

"Nawiasem mówiąc, po pierwsze, Ja, nie traktowałam cię jako niewolnika. Czy ja powinnam zapłacić...?"

Mio nagle stała się szczera, jakby pożyczyła to od kota i wyciągnęła portfel.

Kazuki zatrzymał ją z kpiącym uśmiechem. Ponieważ było już zaplanowane, że on zapłaci.

Mio odsłoniła niepokojący wyraz twarzy. W rezultacie Kazuki również poczuł się nieco spięty.

Kiedy więc opuścili restaurację, tym razem, Kazuki przejął inicjatywę, by złapać ją za talię i zrobił "Eskortę".

Po tym, jak Mio wydała "Ah", współpracowała razem z nim.

Zarumieniła się i czerwone serca, które reprezentują poziom pozytywności, znowu wyleciały.

Po wyjściu z restauracji zaczęli przeglądać przedmioty w warsztacie.

Tak jak to sobie wyobrażał, Mio, która uwielbiała piękne produkty, mówiła "To jest urocze", "Powinieneś tego spróbować" w sklepach. Po tym wszystkim Kazuki również stopniowo rozwijał zainteresowanie i nie miał żadnych sprzecznych uczuć, kiedy wypróbowywał je przed lustrem.

--Ale "......", Mio nagle popadła w depresję.

"Jest już... tak późno".

Jakby nie chciała się rozstać, Mio podniosła głowę ku niebu. Okolica już zaczęła się ściemniać.

Właśnie wtedy, gdy Kazuki miał właśnie jej powiedzieć "Chodźmy i znów się zabawmy", nagle przełknął te słowa, które już dotarły do jego usta.

Zauważył.---- Nawet jeśli miałby ją ponownie zaprosić, aby bawić się z nią jako przyjaciel, nie byliby w stanie przejść przez czas jak dzisiaj.

Rzeczy, które dzisiaj zrobili, wykraczały już poza zakres "Bawienie się z przyjaciółmi".

Ponieważ był tego świadom, więc poczuł niechęć i nic nie powiedział.

Jakby czas się zatrzymał, oboje byli stosunkowo cicho. Słońce powoli opadało kawałek po kawałku.

"Racja!... Poczekaj na mnie chwilę. Posłuchaj uważnie, absolutnie się nie ruszaj!"

Mio nagle weszła na ulicę ustawioną przy Warsztacie.

W okolicznościach, w których był całkowicie zaintrygowany, Kazuki pozostał tam sam.

Samemu---Był bardzo ciekawy tego spojrzenia, które czuł od rana.

Zauważył, że to miejsce było zewnętrznym krańcem miasta. Ciemność nie była spowodowana tylko czasem.

"...Nii-san♪"

Kiedy poczuł niepokój, ktoś zaczął z nim rozmawiać od tyłu. Kazuki był zszokowany i się odwrócił.

Zachowując czujność, odwrócił się---Wewnątrz cichej ulicy stała dziewczyna, która prawdopodobnie chodziła do gimnazjum.

Chociaż jej uszy nie były ostre, ale jej włosy były srebrne tak jak u elfa. To była dziewczyna, która emanowała nienormalną atmosferą. Miała na sobie ubrania, które w niektórych miejscach były podziurawione, odsłoniła niewinny uśmiech w stronę Kazukiego.

...Kim ona jest? Chociaż czuł, że wcześniej widział jej twarz, ale----

"Wreszcie jestem w stanie z tobą porozmawiać. Musiałam nabrać dużo odwagi. Ponieważ zawsze byliście razem, więc czułam, że nie powinnam przeszkadzać. Czy już się rozstajecie? Jeśli tak, to byłoby bardzo smutno".

Wpatrując się w uliczkę, w do której pobiegła Mio, wyszeptała samotnie.

"...Ty jesteś?"

"Ah, czy zapomniałeś, kim jestem? To za dużo. Więc proszę, nie zapomnij dzisiejszego spotkania, Nii-san♪"

Widziałem ją wcześniej. Z powodu poprzedniej wpadki, w której nierozpoznał Mio, teraz natychmiastowo ją rozpoznał.

We wspomnieniach o Instytucie Nanohana udało się zobrazować jej osobę w jego umyśle.

Ale czuł, że osoba, która była podobna do niej z jego wspomnień, nie miała takiego koloru włosów.

A to było dość daleko od Intstytutu Nanohana.

Czuł więc, że coś jest nie tak i nie mógł pomóc, ale zadał pytanie, "Kim jesteś?"

Dziewczyna nagle "Uuuu" i zacisnęła twarz.

"Więc to nadal nie będzie działać... Po zobaczeniu Nii-sana czuje, że nie można się temu oprzeć..."

"Oprzeć...? Hej, wszystko w porządku!? Wygląda na to, że to bardzo bolesne!"

"Nic mi nie jest... Nawet jeśli to było ponowne zjednoczenie się, gdybym nagle zrobiła "Takie rzeczy", to nie wytrzymałabym...? Proszę, nie znienawidź mnie, Nii-san... Fu, Fufufu...♪"

Dziewczyna wydała dziwny śmiech.

Dziewczyna, która emanowała dziwną atmosferą, odwróciła się i spojrzała w zaułek i wydała dźwięk "Ah!".

"Wygląda na to, że wraca... Jeśli będziesz rozmawiać z inną dziewczyną podczas randki, Mio-chan na pewno będzie zła. Chociaż niechętnie to robię... Chociaż chciałam robić takie rzeczy, ale nie jestem w stanie, jaka szkoda..."

"Proszę, zaczekaj chwilkę, twoje imię to... "Kaya", racja!"

"Poprawnie! Dziękuję, Nii-san! Nasze dzisiejsze spotkanie... Proszę, nie zapomnij o nim, Nii-san! Fufufu, Fufu...!"

Kaya odwróciła się z powrotem i uciekła --- W stronę ciemnej uliczki.

Chociaż to było trochę jak... ale było to tak, jakby spotkał ducha.

"Kazuki! Posłuchałeś się mnie i czekałeś na mnie, nie ruszając się! Nieźle!"

Tak jak przewidywała Kaya, Mio wróciła z innej uliczki.

Mio, która zdradzała niezwykle szczęśliwy uśmiech, trzymała małą torebkę.

"Opowiem ci o tym później! Proszę bądź cierpliwy jeszcze przez chwilę. Fufufu♪”

"Nawiasem mówiąc, Mio, czy wiesz, co się stało z Instytutem Nanohana?"

"Instytut Nanohana? Nie byłam tam, odkąd zostałam adoptowana przez rodzinę Amasaki... To bardzo daleko".

"Więc to tak... To nie jest miejsce, do którego moglibyśmy swobodnie pójść i się rozejrzeć.

Mówiąc o tym, w tym roku nie przyszedł żaden SMS od tamtego miejsca.

"Dlaczego nagle zadałeś takie pytanie?"

"Właśnie teraz spotkałem Kaya'ę. Kaya'ę, której włosy zmieniły się w srebrny kolor".

"Eh?... Kaya? Kaya... To ta, zaczekaj chwileczkę! Mówisz, że "Kaya"!? Ale dlaczego ona znajduje się w takim miejscu? I włosy tego dziecka powinny być czarne, prawda?

Mio z niedowierzaniem przechyliła głowę. Tak, z jej szczególnymi cechami, pojawiające się tutaj Kaya rzeczywiście jest nienaturalna... Wyglądało to tak, jakby widział przez mrzonkę.

Jednak Mio, która jej nie widziała, natychmiast odzyskała nastrój.

"Ah, to chodźmy do tego warsztatu i się rozglądnijmy! Pośpieszmy się, sklep zaraz się zamknie!"

Chwyciła rękę Kazukiego, który wciąż był zdezorientowany tą niedowierzającą dziewczyną i odwrócił się.

"...Gwiazdy już się pojawiły. To prawie koniec na dzisiaj".

Sklepy w warsztacie były zamknięte. Oboje zaczęli wracać do akademii.

Mio wręczyła małą paczuszkę, którą trzymała dla Kazukiego.

"To... Daję ci to. Możesz otworzyć i zobaczyć co jest w środku".

Po otwarciu paczki zobaczył naszyjnik, który imitował kształt święcącego się ptasiego pióra.

"To jest to samo, co ja mam! Ponieważ możesz używać magii Feneksa! Stworzył to Alchemik, którego sklep często odwiedzam, używając najlepszego modnego materiału, rubinowego srebra. Okej, załóż to, załóż to".

Martwiła się o to, że wziąłem ją na posiłek do restauracji, huh.

Srebrny rubin---Jak sama nazwa wskazuje, zmienia część srebrnego dodatku w tritlenek diglinu, mianowicie w rubin, i miesza go z marmurowymi wzorami. Jest to zaawansowana Alechemia.

Ciemny karmazyn i lśniące srebro byłoby ułożone w kilka warstw, podobnie jak zamarznięty płomień.

"W przeszłości moje niezwykłe oczy mogły się mylić... Ah, czy to nie jest fajne!?... Byłoby w porządku, jeśli chciałbyś podarować mi w zamian prezent. Oczywiście, spłacisz mi to, racja? Spłać, Spłać".

Mio kontynuowała powtarzanie słowa spłaty nienaturalnie. W tym samym czasie Kazuki nagle zrozumiał.

"Więc, proszę, pozwól mi wyrazić moją wdzięczność następnym razem. Proszę, pozwól mi raz jeszcze działać jako twoja eskorta tak jak dzisiaj".

Więc to tak... Chciała znaleźć wymówkę. Oboje jesteśmy tacy sami.

Używając Galge jako analogii --- To było uczucie, jakby wybrał właściwą opcję.

Wyraz twarzy Mio nagle się rozjaśnił. Ogromna ilość czerwonych serc wyleciała z jej klatki piersiowej.

"...Nie można pomóc! Ponieważ jest to prezent, Mio nie może nic na to poradzić! W porządku, następnym razem będę ci towarzyszył tak jak dzisiaj!"

Wykres, który pojawił się przed oczami, nie wiadomo kiedy, ale poziom pozytywności minął już 100.

...Tylko w jakim stopniu to uczucie reprezentuje ta liczba 100.

Odrzucając wymówkę na bok, pod tą liczbą, i z jej słów...

Mio nagle złapała lewą dłoń Kazukiego i przybliżyła się do jego piersi.

"To jest wdzięczność wyrażona mężczyźnie, który ukończył eskortę kobiety".

Mio delikatnie pochyliła się i ucałowała lewą dłoń Kazukiego.

Ciepło jej ust zostało całkowicie wysłane, Mio natychmiast zawstydziła się i odwróciła się plecami do Kazukiego.

Patrząc na plecy tej dziewczyny, która dorosła, Kazuki pomyślał, że to nie to samo co wcześniej.

Uczucia, które odczuwał dla Mio, mogą nie być takie same jak uczucia, które miał dla Mio wcześniej...

---Ale to ciepłe uczucie natychmiast się ochłodziło.

Kazuki zauważył. Magiczna Moc była generowana -- To jest uczucie aktywowania Magii.

Szybki. Już jest aktywowane. Strumień Magicznej Mocy nadchodzi z tyłu---i kieruje się w tę stronę!

Kazuki nagle wziął Mio na ręcę.

"Eh!? Z, Zaczekaj minutę, co ty nagle robisz!?"

"...Tutaj jest niebezpiecznie!!"

Kazuki trzymał tak Mio i zaczął biec.

Dondon! Ogromny głaz poleciał i zmiażdżył miejsce, w którym Mio wcześniej stała.

"M, Magia!?" Mio, która była trzymana przez Kazukiego, krzyknęła.

Podczas gdy Kazuki unikał, odwrócił się i spojrzał. Gonił ich mężczyzna, który miał na sobie brudne ubrania.

Ubrania, które nosił, były poniszczone. Gniewnie spoglądał na Kazukiego i Mio.

Był prawdopodobnie mężczyzną w podobnym wieku do Kazukiego. Ale Magia, której użył, tak podobna nie była---Normalna Magia!

"Nielegalny Użytkownik Magii... Łowca Piętn!?"

Ciało mężczyzny emitowało światło. Kazuki rozszerzył oczy. Ta osoba nie zaintonowała zaklęcia!

"Gruzowy Pocisk"

W tym samym czasie zabrzmiał nieorganiczny głos. Asfalt był wyrywany kawałek po kawałku z drogi i unosił się w powietrzu.

Następnie gruz poleciał. Kazuki kontynuował jej noszenie podczas biegu i wykonywał uniki przy użyciu krzywej drogi.

"Z, Zaczekaj minutę, Kazuki!? T, To jest... Noszenie Księżniczki..."

"...Gruzowy Pocisk".

Chociaż była to prosta i łatwa do uniknięcia Magia Ataku... ale dlatego, że nie intonował zaklęć, to ciągle mógł używać Magii!

"Mio, będę odpowiedzialny za unikanie, a ty szybko użyj swojej Magii Przywołania!"

"I, Idioto! Jak mogę się skoncentrować w takim położeniu!?"

"Czuję, że jest to doskonała strategia... W tej chwili nie mogę używać ani Miecza i Magii Przywołania".

Magiczna Moc Kazukiego była prawie całkowicie zużyta podczas specjalnego treningu. Nie miał nawet przepełnienia Magicznej Mocy, aby użyć nawet Magii Wzmocnienia Ciała. Tylko przez czytanie jego ruchów był w stanie ledwo uniknąć ataków wroga.

"Jest źle, moje ręce stają się odrętwiałe..."

"Hej, czy ty mówisz, że jestem ciężka!?"

"Cięższa od mojego miecza".

"Mówisz, że twój miecz jest słodszy ode mnie!? W takim razie, mogę sobie z tym poradzić z własnymi siłami!"

Po prostu patrz i oglądaj, powiedziała Mio. Podparła się ręką Kazukiego i delikatnie wylądowała na ziemi. Następnie---

"Wszystko, co tego dotknie, zostanie spalone... Podpalenie, które odmawia zbliżeniu! Pancerz Odnowy! (Samozapłon)"

Mio uniosła dłoń w powietrze. Otaczający płomień stał się zbroją, która chroniła ciało.

Gruz, który poleciał w kierunku Mio, został spalony przez płomienną zbroję i zamieniony w popiół, który unosił się na niebie.

"Nowa Magia Przywołania... Feneks Poziomu 3!?"

Magia Przywołania Poziomu 3 Feneksa wydaje się Magią Obronną.

Ponieważ celem aktywacji Magii obronnej jest jej własne ciało, nie ma potrzeby określania współrzędnych, dlatego czas intonowania zaklęcia jest krótki.

W porównaniu do innych Magii Obronnej, jest w stanie użyć mniej Magicznej Mocy, aby skuteczniej chronić ciało. Chociaż istnieją zarówno korzystne, jak i niekorzystne aspekty oparte na różnych atrybutach ataku, ale nadal jest to Podstawowa Magia Przywołania, która jest używana do walki.

"...Barrett!!" Mio natychmiast aktywowała Magię Ataku, by kontratakować.

"Ekran Boga Ziemi (Ściana Tytana)"

Mężczyzna, który sprawia, że inni czują się nieszczęśliwi, nie ujawnił żadnych zmian w emocjach i tylko tupnął w ziemię.

Następnie powstała tam gruba bariera z ziemi. Pióro płomienia zostało obronione, jakby kamień zatonął w oceanie.

"...Gruzowy Pocisk" "Barrett" "Gruzowy Pocisk..."

Wymiana Magii Ataku przez Mio i mężczyznę została całkowicie obroniona przez Magię Obronną drugiej osoby.

Ale... Długotrwała walka postawiłaby tę stronę w niekorzystnej sytuacji.

Z drugiej strony, Mio, która nie miała czasu, aby ubrać się w Magiczną Suknię i zaintonować Magię Przywołania, znacznie obniżyła się jej efektowność Magicznej Mocy. Jeśli nadal mieliby się tak atakować, to Magiczna Moc Mio zostanie pierwsza wyczerpana.

Chociaż powinienem pomóc wymyślić plan, by kupić jej czas, ale teraz nie mam ani Miecza, ani Magicznej Mocy!

W chwili, gdy Kazuki poczuł niepokój---poczuł wybuchową Magiczną Moc pojawiającą się za nim.

Odwracając się, znajdowała się tam Kaguya-senpai, która lśniła purpurową Magiczną Mocą.

Ilość Magicznej Mocy, która razem wirowała, była na zupełnie innym poziomie -- Jest to Magia Przywołania Wysokiego Poziomu, którą Kazuki i inni byli daleko w tyle.

"Nieuchwytny i Cichy Cień, Stań się rybą zrodzoną w ciemności, która płynie w złudzeniu! Pochodzenie koszmaru, cykl materializowania, reagują na przerażenie i oczekiwanie i pochłaniają to...! Ciemność w głębi Cienia (Zmierzch Widma)"

Kukuku... Straszliwy śmiech rozbrzmiewał we wszystkich kierunkach.

Wenątrz ściany ziemi, "Cień", który rozciągał się z pleców mężczyzny, nagle napuchnął, stając się ogromnym potworem z tylko czarną twarzą. Mężczyzna był zszokowany i w chwili, gdy się odwrócił, potwór otworzył usta i połknął mężczyznę, całkowicie zaczynając od głowy---Tak jak rekin, który pokazuje swoją głowę z powierzchni wody.

Zapłonęło intensywne niebieskie światło. Magia Obronna, która natychmiast się pojawiła, chroniła ciało mężczyzny i wyleciała z ust Potwora.

Chociaż unikał wpadnięcia w stan Magicznego Przepełnienia, ale było jasne, że jego Magiczna Moc prawie zniknęła.

Uwolnienie Ziemi -- Ziemia Zwierząt!"

Aby użyć Magicznej mocy, mężczyzna krzyknął.

Mężczyzna stał się wielkim wężem. Jego usta nagle rozszerzyły się do przodu, jego nos i wargi zasymilowały się razem. Biała gałka oczna zniknęła ze źrenic i wszystkie jego włosy wypadły. Jego dwie dłonie i nogi zintegrowały się z ciałem. W końcu dziwaczna zmiana zamieniła go w wielkiego węża. Potem jego głowa zaczęła wiercić w asfalcie na twardej ziemi i zasymilował się z ziemią, jakby chował swoje ciało w środku.

"Pozwoliłam mu znowu uciec!" Kaguya-senpai powiedziała z żalem.

"Senpai... Dlaczego tutaj jesteś?"

W tym samym czasie Hoshikaze-senpai i Koyuki, które również nosiły Magiczne Suknie, przybiegły przed Kaguya'ą-senpai.

Senpai i inne planowały rzucić wyzwanie misji podczas odpoczynku i zaczęły ścigać Łowcę Piętn.

"Hikaru ścigała Nielegalnego Użytkownika Magii o nazwie "Ziemny Wąż"... Zakontraktowana Diva jest nieznana... Ponieważ używa Magii Ucieczki, jest on w stanie natychmiast uciec, więc nie była w stanie go schwytać".

"Więc to jest Nielegalny Użytkownik Magii... Czas intonowania Magii tej osoby jest praktycznie zerowy..."

"W zasadzie wszyscy Nielegalni Użytkownicy Magii są tacy sami. Praktykują użycie "Opętanego Przywołania" do przywołania Divy do własnego ciała. My, użytkownicy Piętn, musimy zażądać o Magiczny Fenomen poprzez Zaintonowanie Zaklęcia do Divy w Astrum. Za to oni nie muszą tego robić, więc mogą szybko i skutecznie aktywować Moc Divy z niewielką ilością Magii".

"Innymi słowy, w porównaniu do naszej Magii Przywołania, Nielegalni Użytkownicy Magii są silniejsi?"

"Mówiąc wprost, tak. Dlatego właśnie musimy stosować strategię, która będzie współdziałać z szermierzem".

"Ale nie jest to całkiem dobra rzecz".

Wyraz twarzy Hoshikaze-senpai stał się mętny i mówiła dalej po Kaguya'i-senpai.

"Jeśli użyjesz Opętanego Przywołania, to im więcej użyjesz Magii, tym szybciej twoja mentalność zostanie skorodowana przez Divę, stając się berserkiem, a w końcu twoje ciało zostałoby zabrane przez Divę. Jednak zanim Diva będzie w stanie uzyskać ciało fizyczne, często ich mentalność doprowadza do szaleństwa i staje się berserkiem. Ci, którzy zostali schwytani przez Rycerzy, często znajdują się właśnie w takiej sytuacji".

"Ale ten "Ziemski Wąż" uzyskał już fizyczne ciało. Nie ma co do tego wątpliwości. Sądziłam, że ostatni atak będzie w stanie całkowicie pozbawić go Magicznej Mocy, ale i tak pozwoliłam mu uciec...

Mężczyzna przed ich oczami nie miał żadnych emocji. Człowiek, który miał już swoją mentalność skorodowaną przez Divę...

"Nie powinnam próbować schwytać go żywcem... Powinnam użyć Wyobraźni Piekła, by go zabić".

Kaguya-senpai wyszeptała mrocznym tonem. Kazuki nie mógł pomóc, ale się wzdrygnął.

"Jest tak, jak mówi sensei, może nadal jestem zbyt naiwny..."

Obserwując ją z boku, nie była to delikatna i zabawna senpai, którą Kazuki widział. Jakby widział głębszą ciemność---

"Senpai... Czy zabiłaś kogoś wcześniej?"

Jeśli w końcu staną się Rycerzami, to nie ma wątpliwości, że będą musieli robić takie rzeczy.

"Tego rodzaju doświadczenia... Jak to jest możliwe?"

Ale w następnej chwili poważny wyraz Kaguya'i-senpai zniknął.

"M, Mówiąc o tym, Otouto-kun, w, wy dwoje wracacie po, r, randce!? Gwiazdy są takie piękne, to naprawdę piękna noc!"

Aby rozproszyć tę ponurą atmosferę, Hoshikaze-senpai użyła podekscytowanego głosu, by zapytać.

"To nie jest randka!" Mio pośpiesznie zaprzeczyła.

Napięta atmosfera powoli się rozluźniła. Kazuki ponownie zobaczył wygląd senpaii.

Ponieważ była tutaj bitwa, więc Kaguya-senpai nie nosiła szaty. To była wciąż ta sama, bardzo odkrywająca Magiczna Suknia z wcześniej.

Magiczna Suknia Hoshiaze-senpai była bez rękawów, a Piętno ujawniło się od ramion w dół całej ręki. Jest to mniej więcej prawa atmosfera "Rycerza", ale stopień ekspozycji był nadal bardzo wysoki.

Magiczna Suknia Koyuki była jak biały strój kąpielowy z rajstopami. Piętno było pokazane na ramionach i udach. Ekspozycja również była dość wysoka.

Tajemnicze światło, które wyłoniło się z ciemności... Nadal było to trochę stymulująco patrzeć ze spokojnymi oczami.

"Ojj, n, nie możesz się patrzeć na senpaie i inne z tymi dziwnymi oczami, prawda!?"

"Naprawdę, Otouto-kun. Używanie dziwnych oczu do patrzenia się na nas jest niedozwolone! To jest wygląd używany do walki".

Kaguya-senpai zmieniła się z powrotem w zwykłą senpai i hojnie uśmiechnęła się do Kazukiego, jednocześnie go karcąc.

"...Jestem trochę zmęczona po użyciu Magii Przywołania. Wszyscy, wracajmy".